Rafet SERTOĞLU - Haftanın Yazısı

Rafet SERTOĞLU - Haftanın Yazısı

OLGUNLUK

08 Eylül 2018 - 18:13 - Güncelleme: 08 Eylül 2018 - 19:43

Olgunluk kendini göstermeye başladığında, geçen yıllarımı saydım ve bundan sonra yaşadığımdan çok daha az zamanım kaldığı anladım.

Kendimi, şekerleme paketi kazanmış küçücük bir çocuk gibi hissediyordum: Önce büyük bir zevkle ve iştahla yedim. Fakat azalmaya başladıklarını hissedince, artık teker teker ve de tadını çıkara çıkara yiyorum.

Şimdiden sonra; ne yasaların, ne kural ve uygulamaların, ne de yönetmeliklerin tartışılıp durduğu ve hiçbir işe yaramayacağını bildiğim saçma sapan toplantılara ayıracak dakikam yok. 

Takvim yaşlarına rağmen; hâlâ büyüyemeyen; aptal, ezik, asalak insanlara destek olmak için de vaktim yok.

Alelade, boş işlerle uğraşmak için de zaman ayıramam.

Egoların tavan yaptığı, komplekslerin birbiri ile yarıştığı gerzeklerin bulunduğu toplantılara katılmayı hiç istemiyorum.

Artık dalaverecilere, çıkarcılara, yağdanlıklara tahammül etmiyorum.

Başarıyı alkışlamak, takdir etmek yerine; başarılı olanların yerini almaya can atan, onlara ve eserlerine zarar vermek için düzenbazlıkta sınır tanımyan fitne fücur insanlara tahammülüm kalmadı.

Her hangi bir makam için  verilen mücadele ve yapılan kavgaların adi sonuçlarına tanıklık etmekten iğreniyorum.

İnsanlar içeriğe değil, başlıklara bakar oldular. Benim vaktim ise, başlıklarla uğraşmayacak kadar kıymetli.

Hakikati, doğal olanı istiyorum, düşüncelerimin ve ruhumun acelesi var. Çünkü pakette artık fazla şekerleme kalmadı.

İnsan onurunu, haysiyetini ve her ne sebeple olursa olsun gerçekleri savunan, sorumluluk üstlenmekten kaçmayan, başarılarından dolayı böbürlenmeyen, gerektiğinde kendini eleştirebilen, yanlışlarına gülebilen, vaktinden önce "OLDUM" demeyen, insan olmayı kavramış; insanlarla yaşamak istiyorum.

Asıl olan, önemli biri olmak değil; değerli biri olabilmektir. Yaşam coşkusunu sağlayan, yaşanılır  kılan değerdeki eylemlerinizdir.

Yaşamın sert darbelerinden yumuşak bir ruh ile çıkmayı başarabilmiş, başkalarının yüreğine  dokunabilen ve hatta başkalarına hayat sunabilen insanlarla çevrili olmak istiyorum.

Evet, bütün o doluluğu yaşamak için acelem var.

Elimde kalan bir tanecik şekerlemeyi bile yitirmek istemem. Hiç kuşkusuz bugüne dek yediklerimin hepsinden çok daha nefis olacaklar.

Tek amacım, sevdiklerim, vicdanım ve beni; sadece ben olduğum için sevenlerle; barış içinde ve yaşamdan da tatminkâr olarak yaşamaktır.

Dilerim sizin için de aynısı gerçekleşir ve dilerim o doyumsuz doyuma ulaşmayı başarısınız. Çünkü her ne olursa olsun, eninde sonunda oraya varacaksınız.

YORUMLAR

  • 0 Yorum